Friesche Paarden
Cursus Friesche Paarden 3
Hoe beoordelen we beenstanden:
Dit kunnen we het beste doen door een denkbeeldige loodlijn neer te laten. U doet dit dan op diverse punten vanuit het lichaam van het paard, van de voorkant, opzij en achterkant. Dit zijn hulpmiddelen bij het beoordelen van de correctheid van de stand. Voor de voorbenen kan dit door van vooraf bekenen een loodlijn neer te laten vanaf het midden van de boeg. Deze moet dan door het midden van het voorbeen heengaan en midden voor de hoef de grond raken. De afstand tussen loodlijnen die midden door beide voorhoeven gaan, moet dan gelijk zijn aan de afstand tussen het midden van beide boeg gewrichten.
Aan de achterkant, vanaf de achterkant bekeken, kunt u eenzelfde loodlijn trekken vanuit het zitbeenknobbel, die door de hak moet lopen en midden achter de hoef de grond moet raken.
Vanuit de zijkant bekeken kunt u of een loodlijn trekken ergens vanuit het bovenste en middelste derde gedeelte van het schouderblad door onderarm en pijp tot achter de hoef , of een loodlijn neerlaten vanuit de boeg ( zelfde punt als frontaal gezien) die de punt van de hoef (toon) net moet raken. Onderarm, voorkniegewricht en pijp liggen dan in een rechte lijn evenwijdig aan de eerder neergelaten loodlijn. U kunt een loodlijn neerlaten vanuit de elleboog die raakt de achterkant van het kniegewricht en de kogel. De loodlijn van opzij gezien die door de achterbenen zou kunnen trekken, kan vanuit het zitbeenknobbel, vlak achter de pijp langs de grond raken net achter de hoef.
De meeste experts laten in hun gedachten loodlijntjes neer. Het maakt niet uit vanwaar die neergelaten worden, als u voor u zelf maar een beeld vormt van wat u vergelijkt.
Bepaalde beenderen moeten echt verticaal staan, andere moeten daar een hoek mee vormen. Wat bij het ene ras nog geaccepteerd wordt kan niet bij het andere.
Bovenstaande trucs zijn hulpmiddelen bij het beoordelen van de gewenste lijnen bij een paard. Zo wordt het makkelijker om te beoordelen of een paard voor of achter de loodlijn staan. De enige hoeken die in het voorbeen mogen komen, zijn in de gewrichten van de boeg, elleboog en kootgewricht, en bij het achterbeen in de knie, sprong en kootgewricht. (kogel)
Dit wil zeggen dat kootbeen, kroonbeen en hoefbeen in een lijn moeten liggen. Hoewel tussen deze beenderen wel gewrichten aanwezig zijn. Men noemt dit de voetas. Deze mag beslist niet gebroken zijn, zowel van voor als opzij gezien. Men neemt aan dat dan de belasting van de ondervoet optimaal is en dat dan ook de voortbeweging optimaal kan worden uitgevoerd. Wanneer de beenderen van de ondervoet niet in elkaars verlengde liggen zeggen we dat de voetas gebroken is.
Om de beenstanden goed te beoordelen moeten de paarden op een goede vlakke, harde ondergrond staan. Het paard hoort hierbij vierkant te staan. We bekijken het paard altijd van drie kanten, voor, opzij en achter.
vervolg zie blad 4
©
